آیات مهدوی

بهتر است قبل از توضیح آیات، توضیح مختصری در مورد تأویل بیان کنیم. تأویل به معنای حقیقت است. به این معنا که برخی از آیات قرآن یک معنای ظاهری دارد و یک معنای حقیقی و باطنی و وقتی می گوییم تأویل این آیه ، این است،  یعنی معنای حقیقی و باطنی آیه این است در حالی که ظاهر آیه چیز دیگر و یا در مورد اشخاص دیگر است. البته به این نکته هم باید توجه داشت که هیچ گاه نباید تأویل آیه با ظاهر آیه معنای متضاد داشته باشد.  در قرآن کریم نیز  چند مورد تأویل مشاهده می شود: یکی خواب حضرت یوسف(علیه السلام) که در خواب یازده ستاره و ماه و خورشید را دید که به او سجده می کنند در حالی که تأویل و تعبیر از ستارگان ، برادران بود و منظور از خورشید و ماه پدر و نا مادری اش بود.ظاهر آیه گفته است که ستارگان سجدده کردند ولی حقیقتاً منظور از آنها، برادران یوسف (ع)  بود. خداوند متعال نیز در قرآن کریم سوره ی یوسف آیه ی ۱۰۰ از زبان حضرت یوسف (ع) می فرماید: *یا أبَتِ هذا تأویلُ رُئیایَ مِن قَبل قَد جَعَلَها رَبّی حَقّاً*  ای پدر این تأویل و تعبیر خواب من است که قبل از این دیدم و پروردگارم آن را محقق ساخت.

اما تأویل آیات:

آیه ۹ سوره ی مبارکه ی صف : * هُوَ الّذی أرْسَلَ رَسُولَه بالهُدی و دینِ الحَقِّ  لِیُظْهِرَه عَلَی الدّینِ کَلَّه و  لَو کَره الْمُشْرِکونَ*

ترجمه:او کسی است که پیامبرش را به هدایت گری و دین حق (اسلام) فرستاد تا دینش را بر تمام دین های دیگر غالب کند، حتی اگر مشرکین از این امر کراهت  داشته باشند.

توضیح آیه: دین خدا باید بر تمامی ادیان و مرام ها و کیش ها غلبه پیدا کند اما هم اکنون شمار مسلمانان یک چهارم کره ی زمین است و در خیلی از کشورهای اسلامی ، قوانین غیر اسلامی حاکم است. در این کشورهای اسلامی ، فرقه های شیطانی و کیش های باطل آزادانه به حیات خود ادامه می دهند. در برخی از کشورها (مثل میانمار) مسلمانان، اقلیت پایمال شده ای هستند که فاقد هر گونه قدرت و امکانات هستند، در حالی که اراده خداوند، طبق آیه ی شریفه غیر از این است. خداوند می خواهد دین اسلام را بر سایر ادیان و مسلمانان را بر غیر مسلمانان غلبه دهد و طبق روایات مرسله از معصومین این امر بعد از ظهور قائمشان تحقق خواهد یافت. در روایتی از حضرت امیر المومنین (علیه السلام) وارد شده است که حضرت این آیه را تلاوت کرده و سپس فرمودند:«… به خدایی که جانم در کف قدرت اوست با تحقق این وعده، هیچ شهر و دیاری نمی ماند جز اینکه در آن ندای یکتایی و عظمت خدا بامدادان و شامگاهان طنین افکند» (تفسیر مجمع البیان ج ۹)

همچنین در روایت دیگر از ایشان وارد شده است که فرمودند : به خدایی که جانم در دست اوست ، هیچ شهر و دیاری نمی ماند جز این که در آن ندای یکتایی خدا و رسالت محمد(ص) بامدادان و شامگاهان در آن طنین افکند (کتاب امام زمان از ولادت تا ظهور ص ۹۳)

مفسر بزرگ و نامی قرآن ، ابن عباس (ره) نیز در تفسیر این آیه می فرمایند: به خدا سوگند چنین نخواهد شد تا مگر روزگاری که یهودیان و مسیحیان و پیروان دیگر مرام ها و مسلک ها به اسلام ایمان آورند. گرگ و گوسفند و شیر درنده و انسان و مارگزنده نسبت به هم احساس امنیت نمایند نه گرگ ، گوسفندی را بدرد و نه گوسفند از آن بهراسد. روزگاری که دیگر موشی کیسه ای را پاره نکند و فساد و تباهی روی ندهد زمانی که جزیه برداشته شود و صلیب ها شکسته شود . آری این معنای آیه شریفه است که می فرماید: *لِیُظهِرَه عَلَی الدّین کُلِّه* و این وعده ی الهی تنها با قیام حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه شریف) و استقرار دولت مهر و عدل او در جهان تحقق خواهد یافت . (تفسیر برهان ج ۴ ص ۳۲۹)

امام صادق (علیه السلام) نیز در مورد تأویل این آیه شریفه می فرمایند: به خدا سوگند تأویل آیه تحقق نمی یابد مگر هنگامی که حضرت مهدی(عج) ظهور کند . و هنگامی که او ظهور کرد بقایای شرک گرایان از ظهور او ناخرسند می گردند و کافران حق ستیز به کیفر گناه خود خرسندند.(امام زمان از ولادت تا ظهور.ص۹۵)

آیه ۱۰۵ سوره ی مبارکه ی انبیاء: * لَقَدْ کَتَبنا فی الزَّبورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ إنَّ لْاَرضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصّالحُون*

ترجمه: همانا ما در زبور بعد از تورات نوشتیم که قطعاً زمین را بندگان صالح من به ارث می برند.

توضیح آیه: این چه نکته ی مهمی است که خداوند در تورات و زبور بیان کرده و اکنون هم در قرآن به بیان آن پرداخته است؟ این مطلب این است که : زمین به بندگان صالح من می رسد در گذشته چنین واقعه ای رخ نداده است که در سراسر زمین فقط بندگان صالح وجود داشته باشند و اکنون هم که چنین نیست و با وجود ابر قدرتانی مثل آمریکا و اسرائیل و انگلیسی که به شدت بر طبل اسلام ستیزی می کوبند در آینده هم چنین مطلبی بدون تصوّر منجی و موعود ممکن نخواهد بود. کشورهای مستکبر و زورگوی جهان امروز تنها عامل رکود و تنها عاملی که بتواند اهداف شیطانی آن ها را خنثی کند ، دین مقدس اسلام و مسلمانان متعهد و متحد را نام می برند و بر این اساس تهاجمات ضد فرهنگ اسلامی را در کشور های اسلام رواج می دهند. و یا در برخی از این کشورها نفوذ می کنند و اغراض خود را در آنها اعمال می کنند کشورهایی مانند عربستان صعودی، افغانستان، لیبی، یمن، بحرین، مصر و … از این دسته کشورها هستند که مورد نفوذ بیگانگان مخصوصاً آمریکا قرار گرفته اند و مسلمانان در این کشورها نمی توانند در مقابل اهداف ضد اسلامی و اهداف شیطانی آمریکا بایستند و اگر به مخالفت این جریان قیام کند، سرنوشتی مانند، گروه های اصلاح طلب بحرین و یمن امروزی دچارشان خواهد شد که با گلوله و زندان جواب آزادی خواهی آنان را خواهند داد. بنابر این جهان پیش رو فقط با قیام موعود اهل بیت اصلاح خواهد شد و با ظهور ایشان می توانیم باور کنیم که اصلاح، تمام نقاط دنیا را در نوردیده است و دیگر هیچ زورگو و ظالمی در جهان باقی نمانده است. باز هم به سراغ روایات معصومین (علیهم السلام) می رویم تا با تأویل و تفسیر دقیق تر آیه آشنا شویم.
امام باقر (علیه السلام) در مورد این آیه شریفه (۱۰۵ انبیاء) می فرمایند:
هُم أصحابُ الْمَهدی فی آخِرِ الزمان * یعنی (عبادی الصالحون) اصحاب مهدی (عج) در آخر الزمان هستند. (تفسیر مجمع البیان ، تفسیر سوره انبیاء)
در حدیث دیگری نیز از امام باقر (علیه السلام) نقل شده است که فرمودند: وعده خدا به مومنین ، این است که آنها تمام زمین را به ارث می برند به این معنا که زمانی خواهد آمد که فقط انسان های مومن روی زمین حضور خواهند داشت (تفسیر تبیان ج ۷ ص ۲۵۲)

آیه ی ۵ سوره ی قصص: *و نُریدُ أن نَمنَّ علی الّذینَ اسْتُضعِفوا فی لْاَرضِ و نَجْعَلَهُمْ أئمَّهً و نَجْعَلَهُمُ الوارِثینَ*

 ترجمه: و ما  اراده کردیم که منت بگذاریم بر سر کسانی که ضعیف شمرده شدند در زمین و آنان را آقایان و پیشوایان و وارثان زمین قرار دهیم.

توضیح آیه: خداوند اراده کرده است ( و اراده ی خدا عین عمل اوست) و آن اینکه افراد ضعیف و کسانی که خوار و حقیر بوده اند را ائمه و وارثان زمین قرار دهد. وارثان زمین به این معناست که کسی جر آنها در زمین نباشند و زمین از لوث ظالمان و مستکبران خالی باشد.

از امام علی (علیه السلام) در مورد ضعیفان که در آیه آمده است سؤال شد، ایشان فرمودند:* هُمْ آلُ مُحَمّد یَبعَثَ الله مَهْدِیهُم بَعْدَ جَهْدِهِم فَیعیزُّهُم و یَذَّلُ عَدُوَهُم * آنها خاندان محمد هستند که خدا مهدی آنها را بر انگیزد ، بعد از اینکه اذیت شدند پس خدا آنها را عزیز می کند و دشمنانشان را ذلیل می گرداند. (تفسیر نمونه، جلد ۱۶)

-همچنین ایشان در حدیث دیگری در مورد تأویل آیه ی شریفه می فرمایند: دنیا پس از چموشی و سر کشی، همانند شتری که به دوشنده اش اجازه ی دوشیدن نمی دهد و آن را برای بچه اش نگه می دارد، به ما (اهل بیت) روی می آورد و سپس آیه ی شریفه را تلاوت فرمودند. (نهج البلاغه ، کلمات قصار ۲۰۹)

بنا بر این طبق دو حدیث نورانی فوق، منظور از ضعیفان،اهل بیت و شیعیان آنها هستند که خداوند متعال وعده صریح داده است که آنها را ائمه و وارثان زمین قرار دهدکه این امر بعد از ظهور امام زمان (عج) تحقق خواهد یافت. إن شاءَ الله.

آیه ی ۵۵ سوره نور: * وَعَدَ اللهُ الَّذینَ آمَنوا مِنْکُم و عَمِلُوا الصّالحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنّهُم فی لْاَرضِ  کَماسْتَخْلَفَ الّذیَنَ مِن قَبْلهِم ولَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دینَهُمُ الّذی ارْتَضی لَهُم و لَیُبَدَّ لَنَّهُمُ مِن بَعِد خَوفِهِم أمْنآً یَعْبُدونَنی لا یُشِرکونَ بی شَیْئاً … *

ترجمه: خدا به کسانی از شما که ایمان آورده اند و اعمال شایسته انجام داده اند، وعده داده است که آنان را در روی زمین جانشین دیگران کند. جانشین آن هایی که قبل از  این روی زمین بودند، همان گونه که مردمی که پیش از این بودند را جانشین دیگران  کرد. و استوار می کند برای ایشان، آن دینی را که دوست دارند (دین اسلام) و ترسشان را به امنیت تبدیل می کند تا این که من را بپرستید و برای من هیچ  چیزی را شریک نگیرند.

توضیح آیه: همان طور که از آیه برداشت می شود، وعده ی خدا بر این است که انسان های مؤمن و درست کار را در زمین عزیزگرداند و به آنها مکنت عطا فرماید و دین اسلام را در میان آنها چنان گسترش دهد که هیچ مشرک یا کافری در میان آنها حضور نداشته باشد و همان طور که می دانیم تا کنون چنین حکومتی بر روی زمین تشکیل نشده است. در آیه لفظ<<ارض= زمین>> به طور مطلق آمده است و طبق نظر مفسران به همه ی کره ی زمین اطلاق می شود نه بر جزئی از آن و با کمی فکر و تعقل روشن می شود که با وجود چندین میلیارد انسان غیر مسلمان و مخصوصاً انسان های کمونیسم و لاییک و … که تعدادشان کم هم نیست امکان ندارد که خود به خود دین اسلام سراسر گیتی را فرا گیرد مگر توسط امامی که وعده داده شده است به مسلمین.در این فرصت به سراغ روایات ائمه (علیه السلام) می رویم: از چهارمین امام نور حضرت زین العابدین (علیه السلام) روایت شده است که ایشان آیه ی ۵۵ سوره ی نور را تلاوت کردند و سپس فرمودند: به خدا سوگندکه این مومنان شایسته کردار، شیعیان ما اهل بیت هستند و خداوند این نوید و وعده شکوه بار را بدست بزرگ مردی از ما تحقق خواهد بخشید. او مهدی این امت است و کسی است که پیامبر در مورد او فرمود: (اگر یک روز از عمر دنیا باقی باشد خداوند آن روز را آن قدر طولانی خواهد کرد تا مردی از عترت من که نامش نام من است، بر جهان حکومت کند و زمین را همان گونه که به هنگامه ظهور او لبریز از ظلم و جور است، مالامال از عدل و داد سازد). (مجمع البیان ج ۷ ص ۴۰۵)

همچنین از امام باقر و امام صادق (علیه السلام) نیز روایتی شبیه روایت بالا وارد شده است(کتاب امام مهدی از ولایت تا ظهور اثر محمد کاظم قزوینی ص ۸۹)

همچنین مرحوم طبرسی در تفسیر گران سنگ خویش در ذیل تفسیر این آیه می فرمایند: این آیه در بر دارنده نوید حکومت عادلانه و جهانی اهل بیت است که خدا با ظهور حضرت مهدی (عج) وحشت و هراس را از سراسر گیتی بر خواهد چید.(تفسیر مجمع البیان ج ۷ ص ۴۰۵ الی ۴۰۶)

 

صدها گره در کار شده، ادرکنی

روزم چو شب تار شده، ادرکنی

الغوث گل فاطمه که منتظرت،

در غصه گرفتار شده، ادرکنی