محرم

محرم، عاشقانت گوش به زنگ صدای توأند و کربلا دارالشفای دل های داغداریست که عمری در عطش تبسم لب های خشکیده ماتم گرفته اند.

آری، تو دوباره آمدی و لحظه لحظه با تو محرم و همه جا کربلا.

آمدی تا دوباره پرچم مظلومیت نامدارانت در عرش و فرش به اهتزاز درآید، که سنت گریستن بر مصیبت تو، آغازگر قرن ها عزاداری است؛ آغازی که از قنداقه حسین و با اشک های رسول تبرک گرفته است.

محرم! مقتل و طواف سرخت، بیرق هر چه جهاد و فریاد آزادگی یاران آزاده ات در گوش عالم است.

کربلا مسلخ عشق و تو یادآور لب های خشکیده ای و حسین قامت ایمان که سرهای وداع را بر زانو می نشاند. کربلا وعده گاه برگزیدگان خداست، این سرزمین وامدار خون سرخ آنان است. داغی که از شراره ای چون تیر گلو تا زخم عمود بر دوش این ایام سنگینی می کند.

محرم! تو معنای همان لحظه ای که زبان مرثیه شعله می گیرد تا داغ فرزندان زهرا را با اشک ناله زند.

باز هم تو محرم! و خیمه هایی که در تاریک روشن صحرا در آغوش کربلا دامن گرفته اند.

… و باز ندای آمدن توست و صدای گام های حسرتی که تا روز حادثه بر قلب ها می تازد.

اندوه، چنگ بر حنجره های بغض آلود می زند.

در سکوت غمبارت، اندوهی ابدی خفته است.

نهیب دردهای پیچیده در دشت، باز هم گام های عشاق را به این مذبح عشق می کشاند تا نظاره گر ایمان راستین اهل بیت در اوج نامردمی های ایام باشند.

باز هم محرم …

آداب عزاداری

مراسم عزاداری سالار شهیدان، فرهنگی پر بار و سنتی شکوه مند است که تاریخی مقدس و جغرافیایی آسمانی، آن را در بر گرفته است. به یقین، همین ویژگی مرز جدا کننده ی اندیشه ی اسلامی از اندیشه ی غربی است؛ زیرا بینش غربیان در دنیا و امیال حیوانی محدود می شود. عاشورا، حادثه ای است که در زمان و سرزمین معینی رخ داده است. با این حال، همانند قرآن و دیگر احکام آسمانی با غیب، پیوندی جدا نشدنی دارد. عاشورا، مفهومی آسمانی است که هماره در زندگی مسلمانان جریان دارد. هر چند این حادثه در سال ۶۱ هجری روی داده، ولی حصار زمان را در هم شکسته است. بنابراین، یاد بود آن، هر ساله با چنان شور و التهابی برگزار می شود که گویی هم اینک رخ داده است و این تکرار هرگز از شکوه آن نمی کاهد.
یکی از عنصرهای اصلی فرهنگ عزاداری، زنده کردن یاد و خاطره ی عزیز از دست رفته و از سر گرفتن ماتم و مصیبت او است و دیگر عنصرها در پرتو همین یادکرد، به پایداری فرهنگ عزاداری یاری می رسانند. عزاداری، گونه ای ارتباط عاشقانه و بازتاب دهنده ی اصل تولاّی اهل بیت علیهم السلامو تبرّی از ستم پیشه گان در گذشته، حال و آینده است. برپایی مراسم عزاداری با بخش ها و شیوه های گوناگون آن، شرکت در حماسه ی عاشوراییان، هم آهنگی با روح آزادی منش آنان و زنده نگه داشتن یاد آن گلگون کفنان در ارتباط مستقیم است. مقام معظم رهبری در این زمینه می فرماید:
مردم باید در این مجالس شرکت کنند، قدر آن ها را بدانند و از آن ها استفاده کنند. مردم این مجالس را وسیله ای برای ایجاد اتصال و ارتباط هر چه محکم تر روحی و قلبی میان خود و حسین بن علی علیه السلام و خاندان پیغمبر صلی الله علیه و آله و روح اسلام و قرآن قرار بدهند.
با امید به اینکه عزاداریهای ما مورد قبول درگاه حق تعالی قرار بگیرد ، انشاءالله
 عترت النّبی(ص)