غدیر

‘غدیر’، این نام مقدس، عنوانِ عقیده واساس دین ما است.

غدیر عصاره ونتیجه ى خلقت وچکیده ى تمام ادیان الهى وخلاصه ى مکتب وحى است.

غدیر اعتقاد ماست، و فقط یک واقعه ى تاریخى نیست.

غدیر، ثمره ى نبوّت ومیوه ى رسالت است.

غدیر، تعیین خط مشى مسلمین تا آخرین روز دنیا است.

غدیر، نه فراموش شدنى است نه کهنه شدنى!!

غدیر، آبى است که همه ى درختان و گل بوته هاى باغستانهاى توحید براى تغذیه و رشد به آن نیازمندند.

غدیر صراط است. با ایمان به غدیر مى توان از این صراط گذشت و گرنه لبه ى شمشیرى است که هر منافق و ملحدى را دو نیمه خواهد ساخت.

غدیر، حساس ترین مقطع اسلام است که در آغاز شکوفایى، دین خدا را از خطر حتمى دشمنان داخلى و خارجى در بُعد فکرى و معنوى نجات داد.

غدیر، حافظ گذشته ى اسلام و ضامن بقاى آینده ى آن است، که سیاست گذار آن خداوند تعالى و اعلان کننده اش پیامبر صلى اللَّه علیه و آله و مجرى آن دوازده امام معصوم علیهم السلام اند.

غدیر عید همه ى انسانیت است. آن روز آرزوى نهایى از خلقت انسان بیان شد و هدف انسانیت مشخص گردید. آنان که آن روز را ضایع کردند حق انسانیت را زیر پا گذاشتند و حق میلیاردها بشر را نادیده گرفتند.

غدیر در روح ما و از طینت ماست. ما با غدیر به دنیا آمده ایم، و با زلالش که با جانمان آمیخته به ملاقات پروردگار خواهیم رفت.

در نقطه ى غدیر توقفى باید، که با حقیقت انسان سر و کار دارد، و در جهات مختلف وجودى او مؤثر است و تکلیف دنیا و آخرتش را تعیین مى کند.

هزار و چهارصد سال است که شیعه زلال پر برکت غدیر را به پاى درختان ولایت مى افشاند و از آن بیابانِ خشک، باغهاى پر ثمر اعتقادى و گلهاى زیباى محبت را پرورش مى دهد. خار و خس کینه هاى دشمن على علیه السلام را با برائت و لعن آنان ریشه کن نموده، و با حجتى قوى که پیامبر صلى اللَّه علیه و آله به دستش داده مرزهاى غدیر را به روى معاندین بسته و جرأت تعرّض را از آنان سلب نموده است. شهیدان غدیر در عرصه ى هزار و چهارصد ساله ى آن، دنباله روى اوّلین شهیدان آن فاطمه و محسن علیهماالسلام و پیرو شهیدان با عظمت غدیر در کربلا هستند. عاشورا مولود غدیر و حافظ آن است؛ سنگرى رو در روى سقیفه!

در غدیر چشمان پیامبر صلى اللَّه علیه و آله دور دستهایى را مى نگریست که مى باید کشتى اسلام آن را طى کند و هدف نهایى آن به ظهور برسد؛ و آینده هایى را در نظر داشت که گرگهاى عقیده، اسلام را از داخل مورد تعرض قرار داده اند.

و این بود که دست على بن ابى طالب علیه السلام را گرفت و او را بلند کرد و از همانجا او را به همه ى نسلهاى تاریخ نشان داد و به عنوان جانشین خود معرفى فرمود.

اینک ما میراث دار غدیریم که در قله ى عظمت آن به دنیا آمده ایم. امروز غدیر فراتر از دید دشمنانش، آفتاب خیره کننده اى است که بر همه ى جهان مى تابد، و کشتى پُرقدرتش پهنه ى گیتى را درمى نوردد، و دست غرق شدگان فتنه هاى هزار و چهارصد ساله ى سقیفه را به گرمى مى فشارد و از گردابهاى سیاه کفر و گمراهى به سبزگونه ى پُرطراوت خود مى رساند تا روحشان را صفایى تازه بخشد.

اى صاحب غدیر غدیریان از اوج غدیرت سلام مى دهند، تعظیم مى کنند، بوسه بر دستت، بر پایت، بر خاک راهت مى زنند، و در برابر مقام علىِّ تو خود را بسیار کوچک مى بینند!… مگر بپذیرى شان…!؟

با قطره اشکى پر از انتظار… سلام!